ก่อนอื่นต้องขอบคุณ “เติ้ล” ที่เป็นเเรงบันดาลใจ(ยุ) จนอยากมี blog ของตัวเอง และขอบคุณ “เจี๊ยบ” ที่คอยจ้ำจี้จำไชจนทำblogเสร็จ.. การเริ่มต้นที่ดีก็ต้องมีเพื่อนดี ดี คอยช่วยเหลืออย่างเนี๊ยแหละ
ตอนแรกก็คิดอยู่นาน…ว่าจะเริ่มด้วยเรื่องอะไรดี เพราะมีเรื่องที่จะเล่าเต็มไปหมด แต่บังเอิญไปค้นเจอรูปเก่าๆตอนอยู่ที่ click radio เป็นวันที่มีการถ่ายรูปดีเจและผู้บริหาร สำหรับไว้ส่งข่าวpr ซึ่งหลังจากที่ถ่ายรูปเสร็จ ชาว production อย่างเราๆก็ลงมาถ่ายรูปเล่นกัน แรกๆก็เรียบร้อยดี แต่หลังๆเริ่มมั่วๆ ดูกันเองละกัน
รูปแรกยังเรียบร้อยกันอยู่
รูปที่สองเริ่มแตกแถว
รูปที่สามเริ่มเขยิบเข้ามาใกล้กล้อง
รูปที่สี่…มีท่าทาง
รูปที่ห้า…ใกล้ชิด
รูปสุดท้าย
จริงๆแล้วมีมากกว่า 20 รูป ยิ่งดูแล้วก็ยิ่งคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ …ก็อยู่มาตั้ง 6 ปี ถึงแม้จะมีช่วงแว๊บไปอยู่ที่อื่นมาเกือบปี แต่สุดท้ายก็ได้กลับมาบ้านหลังเก่าอีกครั้ง…และถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่แล้วก็ตาม แต่ช่วงเวลาที่ฉันมีความทุกข์ ฉันชอบกลับไปที่เก่า, คุยกับคนเก่าๆ, นั่งร้านเก่าๆ (โอล์ดเล้ง), นึกถึงเรื่องเก่าๆ เพราะสิ่งเหล่านั้น มันทำให้ฉันมีความสุข : ) หรือว่าฉันแก่ว่ะ
